Van papier naar praktijk

 
Mijn voorzitterschap van de LHV was net twee weken begonnen toen Prinsjesdag zich aandiende. Je zou kunnen zeggen: ik viel met mijn neus in de boter. Want net aangetreden of niet, er werd natuurlijk wel een reactie verwacht van de LHV. Tijdens een ontbijtdebat op de ochtend na Prinsjesdag had ik de gelegenheid om het huisartsenperspectief naar voren te brengen.
Van papier naar praktijk
Ella Kalsbeek, voorzitter LHV

De reactie van de LHV op de VWS-begroting was overwegend positief: er is een duidelijke waardering voor de rol van de huisarts te zien en voor het eerst sinds lange tijd groeien de zorgkosten minder hard. Daarbij komt dat de huisartsenzorg juist meer mag groeien dan de rest van de zorg, zeker wanneer dit besparingen elders oplevert. Er is wel een belangrijke kanttekening bij te plaatsen. De prominente rol die de huisarts wordt toegedicht, mag niet ten koste gaan van de kwaliteit. Het is van groot belang dat de huisarts voldoende tijd aan al zijn of haar patiënten kan besteden. Is er meer tijd nodig per patiënt? Dan moet het aantal patiënten per huisarts omlaag. Zo simpel is het.

Implementatie

Mijn aantreden bij de LHV valt samen met de uitrol van grote stelselwijzigingen in de zorg en van een nieuwe bekostigingssystematiek in de huisartsenzorg. Dat maakt het best een spannende tijd. De afspraken staan grotendeels op papier (alleen de Wet langdurige zorg is nog niet definitief), nu moet de vertaalslag worden gemaakt naar de praktijk. Want het opschrijven van veranderingen is één ding, de implementatie vergt nog de nodige aandacht. 

De decentralisaties in de zorg en de substitutie van de tweede naar de eerste lijn passen bij de principes van de huisartsenzorg: toegankelijke, zinnige en zuinige zorg in de buurt van de patiënt. Tijdens mijn eerste kennismakingen in het land is me opgevallen dat er de afgelopen jaren al veel vernieuwing heeft plaatsgevonden die aansluit bij deze trends. Denk aan de praktijkondersteuners die veel huisartsen tegenwoordig in dienst hebben en die werk doen dat voorheen door de huisarts en door de tweede lijn werd gedaan. Het laat zien dat er veel mogelijk is in de huisartsenzorg en dat huisartsen zich inzetten om zo goed mogelijk zorg dicht bij de patiënt te leveren.

Afspraak is afspraak

Het zorgstelsel gaat dus op de schop en eerlijk gezegd was dat in sommige opzichten ook hoognodig. Maar de transities zijn erg omvangrijk en in sommige gevallen moet de zorg met minder geld worden uitgevoerd. Dat is een zware dobber. Als LHV houden we nadrukkelijk een vinger aan de pols. Als huisartsen problemen signaleren, trekken we aan de bel, zodat tijdig kan worden bijgestuurd en gecorrigeerd.

Er zijn zowel in de huisartsenbekostiging als in de zorgtransities heldere afspraken gemaakt en dan is het de bedoeling dat deze bij de implementatie ook worden nagekomen. Dat betekent bijvoorbeeld dat gemeenten niet moeten proberen huisartsen in hun verwijsrecht te beperken. Dat langdurige zorg thuis ook daadwerkelijk verantwoord moet kunnen worden geleverd aan patiënten. Dat zorgverzekeraars de innovatie contracteren die is afgesproken in het zorgakkoord. Huisartsen willen graag meewerken aan zinnige en zuinige zorg. De LHV staat ervoor dat de inzet van huisartsen wordt beloond en dat de patiënt uiteindelijk daadwerkelijk beter af is.

Ella Kalsbeek
Voorzitter Landelijke Huisartsen Vereniging

Deze blog is ook als bijdrage in Medisch Contact verschenen.