Voor en door huisartsen
 

Visie: noodzakelijk maar niet voldoende

 
 
Sinds het aantreden van het kabinet-Rutte III eind oktober zijn er 3 bewindspersonen op het ministerie van VWS. Bruno Bruins als minister voor medische zorg en sport, Hugo de Jonge als minister van VWS en Paul Blokhuis als staatssecretaris van VWS. De afgelopen maanden hebben we kunnen zien dat ze alle 3 een hoog ambitieniveau hebben voor hun deelterreinen. De kunst is die ambitie te vertalen naar resultaten. En dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan.
Visie: noodzakelijk maar niet voldoende
Ella Kalsbeek, Voorzitter LHV

Alle 3 de bewindspersonen zijn wethouder geweest. Dat kan een voordeel zijn. Wethouders zijn vaak down to earth en gewend om vanuit hun visie snel resultaten te behalen. Is de verkeersveiligheid een speerpunt in de gemeente en wordt er ergens een gevaarlijke verkeerssituatie vastgesteld? Hup, niet lang dralen, we weten wat we willen bereiken, dus bij wijze van spreken moeten er morgen verkeerslichten staan. Ik simplicifeer natuurlijk, maar die ervaring met snel schakelen vanuit een heldere visie, vind ik werkelijk een waardevolle achtergrond voor landelijke bewindspersonen.

Maar hoe vertaal je dat nou naar de taaie kost waarmee je in de zorgsector te maken krijgt? In hun eerste 100 dagen hebben de VWS-bewindspersonen hun ambities duidelijk gemaakt. Zo wil minister De Jonge een pact sluiten om de ouderenzorg te verbeteren. Staatssecretaris Blokhuis is onder andere met een preventieakkoord aan de slag. Minister Bruins zet in op nieuwe bestuurlijke akkoorden met de eerste- en tweedelijnszorg.

Vanuit de zorgsector is het goed om te weten wat de ambities vanuit VWS zijn. Zo’n visie formuleren is natuurlijk ook een handige, snelle manier om je eerste resultaten te behalen. Maar in de landelijke politiek is het vertalen van een visie naar concrete acties juist het pittigste deel van de klus. Want het beleid moet overal in het land gaan werken.  

Zeker in de zorg, waar alles in elkaar haakt, is dat complex. Mooi om extra te investeren in de zorg in verpleeghuizen, maar veel ouderenzorg wordt bij thuiswonende ouderen geleverd. Wat gaan we daar dan voor doen? Het is zeker patiëntvriendelijk en toont kostenbewustzijn om te focussen op zorg in de buurt, maar zorg overhevelen vanuit de ziekenhuizen naar de eerste lijn…  hoe gaan we dat doen met de nu al overvolle huisartsen? 

Terecht dat de bewindspersonen hun ambities formuleren, in de periode dat ze zich inwerken in hun dossiers. Die ambities voelen vertrouwd aan. Ze sluiten aan bij de richting die we in de zorg allang op willen, of beter gezegd: op moeten. De wachttijden in de ggz, de beschikbaarheid van ELV-bedden, de zorg in de achterstandswijken, de ouderenzorg – de grote uitdagingen zijn duidelijk. Ik hoop dus dat ze hun visies meteen gaan vertalen naar concrete doelstellingen en acties, zodat de noodzakelijke veranderingen er komen. 

Ik zie 3 ambitieuze bewindspersonen op VWS. Vanuit de LHV gaan we graag met hen om tafel om te zorgen dat onze en hun ambities bij elkaar komen en gaan leiden tot verbeteringen die huisartsen, andere zorgverleners en patiënten direct gaan merken. Dat is onze ambitie. 

Ella Kalsbeek
Voorzitter Landelijke Huisartsen Vereniging

Deze column is ook verschenen in Medisch Contact op 8 maart 2018