Voor een gezonde huisartsenzorg
 

19 mei: Internationale Dag van de Huisarts

Column
 
 
19 mei: Internationale Dag van de Huisarts
Op zaterdag 19 mei is het Internationale Dag van de Huisarts: een dag waarop internationaal aandacht wordt gevraagd voor het mooie en belangrijke werk van de huisarts. Een goed initiatief van de World Organisation of Family Doctors (WONCA), want niet overal heeft de huisarts zo’n sterke en belangrijke positie als in ons land. Een column van Wendy Borneman, huisarts/bestuurslid LHV.

We maken ons nogal eens druk als Nederlandse huisartsen: over de (on)mogelijkheid om de juiste zorg voor een patiënt geregeld te krijgen, de te hoge werkdruk, te veel administratieve lasten, slecht bereikbare collega’s… Op allerlei vlakken valt er inderdaad nog van alles te verbeteren, in het belang van onze patiënten en van onszelf. Het is niet voor niets dat de LHV vraagt om ‘meer tijd voor de patiënt’, meedenkt over oplossingen om de werkdruk in de ANW te lijf te gaan en probeert de benodigde randvoorwaarden te creëren om goede zorg te kunnen blijven leveren aan een groeiende groep kwetsbare mensen. Zorg waar onze patiënten mee geholpen zijn en wij voor worden gewaardeerd. Want dat worden we! Door patiënten, collega’s en overheid. Dat is lang niet overal vanzelfsprekend.

Ik vertegenwoordig de Nederlandse huisartsen in Europa en krijg zo vaak de gelegenheid om bij onze Europese collega’s in de keuken te kijken. Dat is leuk, leerzaam en inspirerend. Maar ook is het steeds weer een spiegel van hoe goed wij het als Nederlandse huisartsen voor elkaar hebben.

Ik denk aan Groot Brittannië, waar ze steeds minder mensen kunnen vinden die huisarts willen worden. Waar de vraag 'What are you going to specialize in or are you just going to be a GP?' nog heel normaal is onder medisch studenten. Waar de werkdruk ondertussen zo hoog geworden is, dat huisartsen overwegen hun poortwachtersrol op te geven.

Aan onze Italiaanse collega’s, die zelfverdedigingscursussen krijgen aangeboden, omdat er – ongelooflijk, maar helaas waar  in toenemende mate huisartsen worden mishandeld, verkracht, of zelfs vermoord tijdens de ANW-diensten.

Aan de Portugezen, waar de overheid voor veel geld basisartsen inhuurt om huisartsenpraktijken te bemannen, terwijl pas afgestudeerde huisartsen werkeloos op de bank toekijken omdat ze gedwongen zijn een bureaucratisch plaatsingssysteem te volgen voordat ze ergens aan de slag kunnen.

Ik denk aan al die landen waar huisartsgeneeskunde geen medisch specialisme is, omdat huisartsen als veel minderwaardig aan hun collega’s in het ziekenhuis worden gezien.

Op 19 mei, Internationale Dag van de Huisarts, mogen we best eens achteroverleunen en trots zijn op de rol die wij spelen in het leven van onze patiënten en in de Nederlandse samenleving, en de waardering die we daarvoor krijgen want dáár hoeven we ons in ieder geval niet druk over te maken! Om daarna vol bevlogenheid verder te gaan met het leveren van goede zorg en het verbeteren van de omstandigheden waaronder we dat doen. Zodat we ook in de toekomst die ontzettend gewaardeerde huisarts kunnen blijven die we nu zijn.