Voor en door huisartsen
 

Huisartsen aan Tweede Kamer: ken de grenzen van huisartsen in ggz

 
 
Huisartsen aan Tweede Kamer: ken de grenzen van huisartsen in ggz
De LHV heeft voor het Algemeen Overleg over ggz in de Tweede Kamer op 6 december 2018 samen met InEen een brief gestuurd, waarin we onze zorgen uiten over de samenwerking met de GGZ en over de beschikbaarheid van de GGZ en de acute GGZ in het bijzonder.

We hebben bemerkt dat er, ook binnen de politiek, vaak onvoldoende duidelijk is wat er wel en niet van de huisarts kan worden verwacht binnen de zorg voor patiënten met psychische problemen. Daarom hebben we in de brief ook uitgelegd wat de huisartsenzorg te bieden heeft aan deze patiënten. Daarmee herhalen we onze boodschap van zomer 2018: voor huisartsenzorg kunnen patiënten met chronische psychische problemen uiteraard bij de huisarts en POH-GGZ terecht. Maar voor de behandeling of begeleiding van de chronische psychische aandoening niet. Dat vergt expertise die niet in de huisartsenpraktijk beschikbaar is.

Wachtlijsten en beschikbaarheid

De huisartsenzorg merkt iedere dag de gevolgen van de lange wachtlijsten in de ggz voor hun patiënten. De situatie is al jaren schrijnend: patiënten die op korte termijn basis- of gespecialiseerde ggz nodig hebben, staan niet zelden maandenlang op een wachtlijst voor intake dan wel de start van de behandeling. Huisartsen en POH-GGZ doen vaak wat ze kunnen om tijdens de wachttijd patiënten te blijven zien, maar zij kunnen uiteraard niet de zorg vervangen die op dat moment nodig is

In de dagpraktijk en in de ANW-uren lopen huisartsen en huisartsenposten tegen problemen aan met de beschikbaar van de acute GGZ. Patiënten die in acute psychische nood zijn moeten op korte termijn gezien worden door de ggz. Nu komt het voor dat er lang moet worden gewacht totdat de crisisdienst arriveert, waarbij veelal de huisarts ondertussen de patiënt moet begeleiden.

Rol huisarts bij verplichte ggz

Tenslotte hebben LHV en InEen aangekaart ernstige zorgen te hebben over de implementatie van de nieuwe Wet verplichte ggz. De huisarts is niet toegerust om de zorgverantwoordelijke te zijn in situaties waarin sprake is van gedwongen zorg in de thuissituatie. Deze patiënten en situaties komen heel weinig voor in een huisartspraktijk. We pleiten er daarom voor om expliciet vast te leggen dat het hoofdbehandelaarschap voor de medische zorg in deze gevallen niet bij huisarts ligt, maar bij de psychiater.