LHV publiceert aanbod huisartsgeneeskundige zorg

 

Carin LittooijHuisartsen zijn er voor alles en iedereen. Toch zijn er grenzen aan wat huisartsen kunnen bieden. De LHV heeft daarom eind vorig jaar het Aanbod huisartsgeneeskundige zorg opnieuw vastgesteld. Een document waarin precies staat wat het basisaanbod is waar elke huisarts verantwoordelijkheid voor draagt, en daarnaast wat het mogelijke aanvullend en bijzonder aanbod zijn. Een document dat elke huisarts in ieder geval één keer moet lezen.

In 2004 en 2009 is het al eens zwart op wit vastgelegd, in 2015 was het hoog tijd om er weer eens naar te kijken: het aanbod huisartsgeneeskundige zorg. LHV-bestuurder Carin Littooij, zelf huisarts in Driebergen, leidde een werkgroep die het complete aanbod met alle ICPC-tabellen, standaarden en cijfers heeft doorgelicht en geactualiseerd. En ze is blij met het resultaat. “Elke huisarts heeft het druk. Maar waarmee eigenlijk precies? Wat is het basisaanbod dat elke huisarts moet leveren en wat kan hij daarnaast aan aanvullend of bijzonder aanbod bieden? We hebben de laatste jaren als huisartsen heel veel op ons bord gekregen, maar om te kunnen beoordelen hoe hoog de werklast is, moeten we eerst weten wat er precies op dat bord ligt. Dat hebben we nu vastgesteld. Wij geven hiermee duidelijkheid over wat iedereen van de huisarts kan verwachten en wat onze grenzen zijn.

De volgende stap is dat we gaan kijken hoe hoog de werkdruk is en of bijvoorbeeld de normpraktijk omlaag zou moeten. Maar dat is een apart traject. Die uitkomsten zullen later dit jaar volgen.” Littooij vond het zelf verrassend om te zien wat het aanbod huisartsgeneeskundige zorg allemaal omvat. “Als je dat allemaal op een rij ziet staan, denk je wel: dat is echt topsport. Je hebt als huisarts een grote verantwoordelijkheid. Je moet vaak onder tijdsdruk en op hoog niveau presteren.” Ten opzichte van 2009 is er volgens haar veel veranderd. “Dat heeft te maken met de substitutie van de tweede naar de eerste lijn en ook met de grote decentralisaties op het gebied van de Wet langdurige zorg, de Wmo en de Jeugdzorg. Een groot deel van de diabeteszorg bijvoorbeeld is door de huisarts overgenomen. En de huisarts heeft ook veel meer kwetsbare ouderen in zijn praktijk gekregen. Mensen worden ouder en oudere mensen blijven langer thuis wonen. Ook moet hij meer samenwerken met bijvoorbeeld de gemeente, om ervoor te zorgen dat die kwetsbare mensen de zorg krijgen die ze nodig hebben.”

Lees het volledige artikel: