Voor en door huisartsen
 

Waarom regio's op zoek zijn naar zomerwaarnemers

 

Zin om in de zomer na het werk langs het strand te lopen, een wandeling door de bossen te maken of te zeilen op het Veerse Meer? Grijp je kans om een paar weken waar te nemen in een praktijk op Texel, Walcheren, Drenthe of Friesland. En wie weet, word je verleid om de Randstad vaarwel te zeggen en je ergens als dorpsdokter te vestigen. Far from the madding crowd.

Tip: Lees hieronder het artikel of download de pdf

‘Deze zomer genieten in De Hoeksche Waard?’ Zomaar een tekst op de vacaturebank voor waarnemers. In het zomerseizoen grijpen huisartsenpraktijken ver van de Randstad en andere stedelijke gebieden de kans om hun regio van zijn meest prettige kant te laten zien: rust, ruimte en frisse lucht. Met de stille hoop dat waarnemers door dat zomerwaarnemerschap ervaren hoe prettig het is om in zo’n gebied te wonen en te werken en er blijven hangen.

Ewout Heijmans, huisarts in het Zeeuwse Westkapelle, is er zelf een voorbeeld van. Hij is afkomstig uit Twente en studeerde geneeskunde in Leiden. Hij en zijn vrouw, ook huisarts, kozen er bewust voor om zich in Zeeland te vestigen: in een dorpje, dichtbij het water, in een mooie omgeving. “Als kind ging ik in Zeeland op vakantie met mijn ouders. Het leek me heerlijk om hier te kunnen werken. In 2010 ben ik als waarnemer begonnen om te kijken of het klikte. Toen dat het geval bleek, zijn we naar Middelburg verhuisd, dat is 15 km rijden van Westkapelle. Onze oudste dochter is nog in Leiden geboren, de andere twee in Middelburg.”

Ze hebben in Zeeland een totaal nieuwe start moeten maken. Ook in sociaal opzicht. “We kenden hier niemand toen we kwamen, maar er bleken ook andere huisartsenkoppels van onze leeftijd in de regio te zitten. Dat sloot goed aan. En inmiddels hebben we ook veel andere mensen leren kennen.” De praktijk in Westkapelle bevalt hem heel goed. “Er wonen hier 3000 mensen en die zie ik bijna allemaal bij mij in de praktijk. Ik vind het heerlijk om dorpsdokter te zijn en het overzicht te hebben over de hele praktijk, inclusief apotheek. De manier waarop wij hier werken, is hoe ik de huisartsenzorg zelf graag zie: dichtbij de mensen, korte lijnen en grote betrokkenheid.”

Volgens zijn collega-huisarts Coen Alberts, huisarts in Middelburg, zouden meer mensen moeten ontdekken hoe fijn het is om in een regio als Zeeland te werken. “Onbekend maakt onbemind. Daarom proberen wij op allerlei manieren om huisartsen-in-opleiding, maar ook mensen die nu waarnemer of hidha zijn, met onze regio kennis te laten maken. De komende tien jaar gaan hier veel huisartsen met pensioen. We hebben nieuwe aanwas nodig.”

Anne In der Maur, waarnemer op Texel

Anne In der Maur, waarnemer op Texel

Ze zat er het laatste jaar van haar opleiding en knoopte er nog een half jaar aan vast als waarnemer. Sindsdien is Anne In der Maur verliefd op Texel. Deze zomer gaat ze er weer zes weken naar toe. 'Het eilandgevoel is iets wat je niet snel loslaat.'

“Het is een fantastische ervaring om op Texel huisarts te zijn. Het eiland zelf heeft veel te bieden en de manier waarop de huisartsenzorg is geregeld, is ook geweldig. Op zo’n eiland beleef je de volle breedte van de huisartsenzorg. Mensen kunnen niet zomaar naar het ziekenhuis. Er zit nu eenmaal een zee tussen. En na negen uur ‘s avonds vaart er geen veerboot meer. Als een patiënt dan toch met spoed naar het ziekenhuis moet, moet er een boot worden geregeld. Op de een of andere manier stellen patiënten daardoor extra vertrouwen in je. Ze staan open voor je mening en begeleiding.

Texel telt  zo’n 15.000 inwoners, in de zomer dijt dit uit tot 45.000. Dat zorgt voor afwisseling, maar vraagt ook de nodige flexibiliteit. Vakantiegangers komen aanwaaien met vragen en problemen en gaan daarna weer weg. De Texelaars zelf bewaren hun klachten vaak tot de meeste toeristen weer weg zijn. In het drukke seizoen gunnen ze zich daar geen tijd voor.

Ik heb er een prachtige tijd gehad die ik nooit had willen missen. Ik kan iedere huisarts in opleiding aanraden om een deel van zijn opleiding op een eiland te doen. De lijnen tussen alle zorgverleners zijn kort, er is één verzorgingstehuis, één verpleegtehuis, één apotheek en meerdere fysiotherapeuten. Iedereen is bij elkaar betrokken, er wordt goed samengewerkt. Ik vind dat heel positief. Maar je komt elkaar op zo’n eiland wel overal en altijd tegen; de patiënten van het spreekuur tref je ook op het terras of in de supermarkt.

Daarom ben ik bewust ook weer een tijd van het eiland vertrokken. Ik wilde even afstand nemen. Het afgelopen half jaar heb ik als waarnemer in en rond Amsterdam gewerkt. Maar straks ga ik weer zes werken naar Texel om waar te nemen en dan ben ik heel benieuwd wat een frisse blik me gaat brengen. Of ik me er ooit ga vestigen? Er zit nogal een verschil tussen je echt vestigen als huisarts en tijdelijke waarneming. Maar we gaan het zien, de tijd zal het uitwijzen.”

Nik Siemensma, waarnemer in Franeker

Nik Siemensma, waarnemer in FranekerWaarnemen in een praktijk in Franeker en in het weekend zeilen op het Sneekermeer. Dat is het leven van Nik Siemensma voor twee maanden. In april rondde hij zijn huisartsenopleiding af aan het AMC, daarna kon hij meteen aan de slag in een duopraktijk in Franeker.

“In de Randstad is het moeilijker om aan waarneemklussen te komen. Daarom keek ik ook wel eens naar Friesland. De oproep van de Franeker huisarts voor een waarnemer kwam ik via verschillende kanalen tegen. Hij is zelf op stap als medisch begeleider van Expeditie Robinson. Voor mij is het een mooie start. Ik werk vijf dagen, daarnaast doe ik geen diensten. Dat heb ik met mezelf afgesproken. Want ik heb ook tijd nodig om mijn administratie te doen en te zeilen met onze boot:  een mooie houten Schakel.

Ik woon met mijn vriendin in Haarlem. Ik zou heen en weer kunnen rijden, maar ik heb ervoor gekozen om in Leeuwarden een appartementje te huren. Dat is toch minder belastend. En het is leuk om langer dan een weekend in zo’n nieuwe stad te zitten.

Zodra ik vanuit Haarlem de Afsluitdijk over rijd, krijg ik een vakantiegevoel. Mijn ouders hadden een zeilboot in Hindeloopen. Als we daarheen reden, was het vakantie. Dat gevoel heb ik nu weer. De sfeer is hier anders, het is hier minder gehaast dan in de Randstad.

In de huisartsenpraktijk voel ik dat verschil trouwens niet. De patiënten zijn net als in andere praktijken waar ik tijdens mijn opleiding ben geweest. Ze zijn hier hooguit wat directer. En ze  praten soms hardnekkig Fries. Komt vast door mijn Friese naam. Ik heb al snel geleerd dat ‘it giet net better’ betekent dat het niet beter gaat.

Franeker is een idyllisch stadje en een fijne plek om te werken. Een van de andere huisartsen in het gezondheidscentrum heeft al gevraagd of ik niet in Franeker zou willen blijven. Mijn vriendin en ik moeten het er maar eens goed over hebben wat we gaan doen. Doordat veel huisartsen met pensioen gaan, schijnt er in Friesland de komende tien jaar een dramatisch tekort aan huisartsen te ontstaan.”