Arbeidsmarkt in de huisartsenzorg blijft krap

De vraag naar personeel in de huisartsenzorg blijft groot. Meer dan een derde van de huisartsenpraktijken heeft vacatures voor huisartsen en bijna de helft zoekt nieuwe praktijkmedewerkers. De mogelijkheden voor het opleiden van nieuw personeel staan onder druk door gebrek aan tijd en ruimte. Dat blijkt uit de nieuwste arbeidsmarktpeiling van de LHV.

Huisarts-vacatures voor waarneming, uitbreiding en praktijkovername

35 procent van de huisartsenpraktijken heeft momenteel vacatures voor huisartsen. Bij deze praktijken wordt vooral gezocht naar tijdelijke waarnemers (46%) of naar een huisarts in loondienst (42%). 38 procent van de zoekende praktijken zoekt een huisarts voor praktijkovername en 31 procent zoekt een vaste waarnemer. Meer dan de helft van de huisartsen (57%) ervaart dat het moeilijker is om waarnemers te vinden dan voorheen.

Praktijkteam: veel vraag naar doktersassistenten

Een stabiel praktijkteam met voldoende medewerkers is onmisbaar voor goede huisartsenzorg. De verschillende functies versterken elkaar en zorgen samen voor passende zorg voor de patiënt.

Er blijft echter een grote vraag naar praktijkmedewerkers: 47 procent van de praktijken heeft hiervoor één of meerdere vacatures. Deze praktijken zoeken vooral naar nieuwe doktersassistenten (81%) en naar praktijkondersteuners (POH, 33%). Verder zijn er ook vacatures voor POH-ggz (10%) en praktijkmanagers (9%). Er wordt in mindere mate gezocht naar physician assistants (5%), basisartsen (3%) en verpleegkundig specialisten (1,6%).

Opleidingsmogelijkheden beperkt door gebrek aan capaciteit en ruimte

Vrijwel alle huisartsen zien het belang van opleiden van nieuw personeel. Toch is niet elke praktijk in staat om daadwerkelijk een stageplaats te bieden. Dit heeft voor doktersassistenten vooral te maken met onvoldoende opleidingscapaciteit, voor POH’s is ruimtegebrek in de praktijk de voornaamste reden.

Juist in een steeds krapper wordende arbeidsmarkt is investeren in opleiden van groot belang voor de toekomst van de huisartsenzorg. Opleiden vraagt inderdaad tijd, capaciteit en flexibiliteit, maar het levert ook veel op: voor de praktijk van nu én voor de praktijkmedewerkers van morgen.

Daarom stimuleren we huisartsen om ondanks de eventuele knelpunten toch te kijken hoe ze dit, al dan niet samen met andere praktijken of de RHO, kunnen organiseren.

Ook verkennen we samen met VWS de mogelijkheden om een pilot te starten om op zoek te gaan naar creatieve oplossingen voor extra stageplaatsen. Daarbij doen we een nadrukkelijke oproep aan praktijken om opleiden zoveel mogelijk een structureel onderdeel van de praktijkvoering te maken. Alleen door samen verantwoordelijkheid te nemen voor het opleiden van nieuwe collega’s, kunnen we bouwen aan een sterke, toekomstgerichte huisartsenzorg.

Opvallend meer vaste huisartsen

Een ontwikkeling die in het oog springt, is het aantal praktijken waar in het eerste kwartaal een zzp-huisarts in loondienst is gegaan (21%). Dit aandeel is groter dan we voorheen zagen en houdt mogelijk verband met de onzekerheid over de Zelfstandigenwet.

Het hebben van meer vaste huisartsen draagt bij aan het welzijn van patiënten: mensen met een vaste huisarts leven langer en gezonder en hebben minder zorg nodig. Tegelijkertijd blijft voor de continuïteit van de huisartsenzorg ook een flexibele schil van waarnemers nodig voor situaties van ziek, piek en uniek en voor in de ANW-zorg.  

Meer huisartsen nodig

Ook voor de komende jaren blijft de arbeidsmarkt krap. 16 procent van de ondervraagde huisartsen verwacht binnen vijf jaar met pensioen te gaan. Daarnaast overweegt 10 procent te stoppen als huisarts vanwege andere redenen.  

Om te zorgen dat iedereen een huisarts heeft en houdt, zijn meer huisartsen nodig. Hiervoor kijken we o.a. naar mogelijkheden om de instroom in de huisartsenopleiding te verhogen. Ook maken we ons hard voor het aantrekkelijk houden van het huisartsenvak door onder meer het aanpakken van administratieve lasten, het regelen van huisvesting en het behouden van een gezonde werk-privébalans.