De Dokter: deze week weer op de mat

De artikelen zijn een mooie verbinding tussen maatschappij en vakinhoud. In dit nummer sloeg ik gelijk aan op het interview over het inperken van het verwijsrecht voor jeugdhulp. Mijn eerste vraag: waarom komt dat nieuwe wetsvoorstel er nu ineens? Het typeert de bestuurlijke afstand en een gebrek aan waardering voor de huisarts. Ik dacht eerst ook even: ‘Eindelijk ook iets bij ons eraf.’ Maar na het lezen realiseerde ik me dat het helemaal niet klopt als we kwetsbare jeugd niet meer zelf kunnen verwijzen. Je komt dan in de rare situatie dat je wel de verantwoordelijkheid hebt, maar niet meer de invloed. Ik vind het geruststellend dat de LHV zich met anderen verenigt om dit wetsvoorstel aan te vechten.

Wat mij in het artikel over weerbare zorg prikkelde, was de kwetsbaarheid van het systeem. We zijn zo afhankelijk geworden van de digitale infrastructuur. De handreiking uit het artikel is heel praktisch: een lijst van wat je nodig hebt en een rollenspel voor de praktijk. Goed om te zien dat verschillende regio’s al oefenen. Want je kunt wel een kast vol noodvoorraad hebben, je moet elkaar vooral weten te vinden als er een calamiteit is.

Leuk aan De Dokter is dat je bij elkaar kunt binnenkijken: Hoe pak jij iets aan? Zoals in het verhaal over postverwerking. Voor mij zou het al helpen als de hoeveelheid knippen en plakken in het HIS wordt teruggebracht. Mogelijk kan AI daar binnenkort aan bijdragen.