Wet Verplichte Geestelijke Gezondheidszorg (Wvggz) en de Wet Zorg en Dwang (Wzd)

 
De BOPZ is per 1 januari 2020 vervangen door de Wet Verplichte Geestelijke Gezondheidszorg (Wvggz) en de Wet Zorg en Dwang (Wzd). De Wzd is gericht op mensen met dementie en mensen met verstandelijke beperkingen. De Wvggz is gericht op psychiatrische patiënten.

Vanaf 1 januari is onvrijwillige zorg zowel binnen als buiten de muren van de instelling toegestaan. Het is alleen toegestaan als dit echt de enige manier is om 'ernstig nadeel' te voorkomen.

Huisartsen krijgen helaas te maken met patiënten waarbij onvrijwillige zorg wordt ingezet.. Het kan gaan om patiënten die in een geclusterde woonzorginstelling wonen, en ook om patiënten die thuis wonen. Aangezien onvrijwillige zorg geen huisartsenzorg is en het de vertrouwensrelatie met de patiënt onder druk zet, hebben huisartsen geen rol bij de inzet van de onvrijwillige zorg (zie Standpunt LHV). Wel is het van belang dat u als huisarts, aangezien u vaak al langere tijd betrokken bent bij de patiënt, altijd betrokken wordt bij de afweging of onvrijwillige zorg thuis kan worden ingezet. Het moet veilig en verantwoord zijn om de huisartsenzorg te kunnen blijven bieden.

Wet Verplichte Geestelijke Gezondheidszorg (WVGGZ)

De behandelend psychiater is verantwoordelijk voor de onvrijwillige zorg, dat kan de huisarts nooit zijn. Voor u is het goed te weten wat de nieuwe werkwijze is van de ggz-instelling bij onvrijwillige zorg thuis en dat er altijd contact wordt opgenomen met de huisarts om af te stemmen of u de huisartsenzorg kunt bieden. Ook de bereikbaarheid 24/7 van de ggz-behandelaar is van belang, voor patiënt en familie, zodat u daarmee niet extra wordt belast.

Wet Zorg en Dwang (WZD)

De zorgaanbieder (thuiszorg of geclusterde woonzorgvoorziening) is verantwoordelijk voor de organisatie en kwaliteit van de zorg. Als zij onvrijwillige zorg wil inzetten, moet zij dit met behulp van haar eigen medewerkers organiseren. Wel is het essentieel dat de (door de zorgaanbieder aangestelde) zorgverantwoordelijke u informeert over de plannen en navraag doet of u de huisartsgeneeskundige zorg nog kunt bieden. Zorgaanbieders moeten ervoor zorgen dat u op een veilige en verantwoorde manier huisartsenzorg kunt leveren. Kan dit niet, dan kan er thuis ook geen onvrijwillige zorg worden toegepast. De patiënt zal opgenomen moeten worden. 

Zie ook webdossier onvrijwillige zorg