Voor en door huisartsen
 

Wet Verplichte Geestelijke Gezondheidszorg (Wvggz) en de Wet Zorg en Dwang (Wzd)

 
De BOPZ wordt per 1 januari 2020 vervangen door de Wet Verplichte Geestelijke Gezondheidszorg (Wvggz) en de Wet Zorg en Dwang (Wzd). De Wzd is gericht op mensen met dementie en mensen met verstandelijke beperkingen. De Wvggz is gericht op psychiatrische patiënten.

De BOPZ is gericht op (onvrijwillige) behandeling in een psychiatrisch ziekenhuis. Belangrijk doel van de wet is burgers die hiermee geconfronteerd worden, rechtsbescherming te bieden.

Vanaf 1 januari wordt onvrijwillige zorg echter ook buiten de muren van de instelling toegestaanmaar alleen als dit echt de enige manier is om 'ernstig nadeel' te voorkomen.

Huisartsen zullen helaas te maken krijgen met patiënten waarbij onrijwillige zorg wordt toegepast. De LHV heeft de minister duidelijk laten weten dat huisartsen bij gedwongen zorg thuis niet eindverantwoordelijk kan zijn voor de medische zorg. Alleen als aan de juiste randvoorwaarden is voldaan kan hij de verantwoordelijkheid voor de huisartsgeneeskundige zorg op zich nemen. De zorgaanbieder die besluit tot het inzetten van dwangzorg is eindverantwoordelijk voor de kwaliteit en organisatie van zorg.

Er is nog veel onduidelijk over de praktische uitwerking van de wet. Wij zullen u informeren zodra er meer bekend is.

Lees ook het artikel uit De Dokter (editie 1, 2019) LHV wil helderheid over rol huisarts Wet zorg en dwang en Wet verplichte ggz.