Voor en door huisartsen
 

BOPZ - Wet bijzondere opnemingen in psychiatrische ziekenhuizen

 
In de Wet bijzondere opnemingen in psychiatrische ziekenhuizen (BOPZ) staat onder welke omstandigheden iemand onvrijwillig mag worden opgenomen en onvrijwillig mag worden behandeld in een psychiatrisch ziekenhuis. Belangrijk doel van de wet is burgers die hiermee geconfronteerd worden, rechtsbescherming te bieden.

Belang BOPZ voor huisarts

Huisartsen kunnen met deze wet te maken krijgen als een patiënt met ernstige psychiatrische problemen, dementie of een verstandelijke beperking niet geholpen wil worden, maar bij wie ingrijpen nodig is omdat zij een gevaar zijn voor zichzelf, voor anderen of voor hun omgeving.

Wetswijziging op komst

De BOPZ wordt per 1 januari 2020 vervangen door de Wet Verplichte Geestelijke Gezondheidszorg (Wvggz) en de Wet Zorg en Dwang (Wzd). De Wzd is gericht op mensen met dementie en mensen met verstandelijke beperkingen. De Wvggz is gericht op psychiatrische patiënten.

De BOPZ is gericht op behandeling in een psychiatrisch ziekenhuis. De Wzd en Wvggz maken ook onvrijwillige zorg mogelijk in de thuissituatie. Kern van beide wetten is 'Nee, tenzij'. Onvrijwillige zorg mag alleen worden toegepast als dit echt de enige manier is om 'ernstig nadeel' te voorkomen.

De LHV heeft de minister meermaals laten weten dat huisartsen bij gedwongen zorg thuis niet eindverantwoordelijk kan zijn voor de medische zorg. Alleen als aan de juiste randvoorwaarden is voldaan kan hij de verantwoordelijkheid voor de huisartsgeneeskundige zorg op zich nemen. De zorgaanbieder die besluit tot het inzetten van dwangzorg is eindverantwoordelijk voor de kwaliteit en organisatie van zorg. Wij hopen hierover op korte termijn met VWS om tafel te gaan.

Lees ook het artikel uit De Dokter (editie 1, 2019) LHV wil helderheid over rol huisarts Wet zorg en dwang en Wet verplichte ggz.